Рубрика: Без рубрики, Հայոց լեզու

Օշո «Իսկ դու գիտե՞ս՝ ի՞նչ ես ուզում»

Ինչ պատվիրել ես, այն էլ ստանում ես

Նյարդայնացած մի կին տրոլեյբուսի մեջ մտածում էր. «Ուղևորները ստոր են ու կոպիտ: Ամուսինս հարբած անասուն է, երեխաներս՝  ծույլիկներ ու խուլիգաններ: Իսկ ես աղքատ ու թշվառ…»:

Ետևում կանգնած նրա պահապան-հրեշտակը նոթատետրում մեկ առ մեկ գրի էր առնում. «1. Ուղևորները՝ ստոր ու կոպիտ: 2. Ամուսինը՝ հարբած անասուն»: Այսպես շարունակ…

Այնուհետև հրեշտակը գրածը վերընթերցեց ու մտածեց. «Տեսնես նրա ինչի՞ն է պետք այս ամենը: Բայց, եթե պատվիրել է, պետք է կատարել»:

 

Реклама
Рубрика: Без рубрики, Հայոց լեզու

«Լացող» ծառն ու նրա ունիվերսալ «արցունքները»

‘Բալասան առեք վերքի համար’,— ասվում է Երեմիա 51։8–ում։ Այս՝ ցավը հանգստացնող և բուժիչ դեղամիջոցի պատրաստման համար օգտագործվող նյութերից մեկը գտնելու նպատակով եկեք մտովի տեղափոխվենք Եգեյան ծովում գտնվող Քիոս կղզին։

ՎԱՂ ամռանը Քիոսում ապրող գյուղացիները շատ արտասովոր ձևով են պատրաստվում բերքահավաքին։ Հողն ավլելուց հետո նրանք մաստիկենի կոչվող թփանման մշտադալար ծառերի շուրջ սպիտակ կավից հարթ հիմք են պատրաստում։ Այնուհետև, կտրվածքներ են անում կեղևի վրա, որի հետևանքով ծառերը սկսում են «լացել». նրանցից սկսում են ծորալ խեժի անգույն «արցունքները»։ Երկու–​երեք շաբաթից խեժի կաթիլները թանձրանում են, և գյուղացիներն անցնում են դրանց հավաքմանը ծառի բնից, կամ էլ՝ ներքևում գտնվող կավե մակերևույթից։ Մազտաք անունը ստացած հենց այս «արցունքներն» են օգտագործվել բալասանի պատրաստման համար։

Рубрика: Без рубрики, Հայոց լեզու

Նախ հարկավոր է խաղաղվել

Եթե ուզում ես իսկապես կենդանի լինել, նախ հարկավոր է խաղաղվել

Խաղաղվելուց հետո քո ներսում փնտրել-գտնել ինքդ քեզ զգալու` կենդանի, զգայուն և ներկա պահի զգացողությունը:

Քո ներսում գտիր այն կետը, որտեղ չկան վախեր և անհանգստություն:

Այնտեղ միայն խաղաղություն է…

Հենց գտնես այդ լռության կետը` հանգստությունն ու պարզությունը, դու կհասկանաս, որ դա է խաղաղությունը, որ այդ հանգստությունն ու պարզությունը հենց դու ես, որ կաս:

Այդ պահից սկսած դու այլևս չես ուզենա վերադառնալ քո նախկին կարգավիճակին` փորձությունների, վախերի և անվերջ ցանկությունների խառնաշփոթին, որոնք ամբողջ ժամանակ ստիպում էին վազել ու վազել ինչ-որ տեղ` հեռանալ ինքդ քեզնից:

Рубрика: Без рубрики, Հայոց լեզու

Օշօ «կյանքը պարգև է»

Կյանքը պարգև է: Միայն թե քչերն են գիտակցում, որ Աստված կյանք է նվիրում առանց որևէ գովազդի:

Կյանքը տրվում է այնքան անաղմուկ, որ չենք էլ կասկածում՝ մեզ անգին նվեր է արվել: Աստված չի սպասում շնորհակալության: Նա դա անում է առանց դույզն-ինչ ցուցադրության: Նա անգամ չի շշնջում մեր ականջին. «Ես քեզ տվել եմ աշխարհի ամենաթանկ նվերը՝ կյանք, գիտակցություն, սեր»: Նա գիտե՝ ինչպես նվերներ տալ: Նրան հայտնի է նվիրելու արվեստը. նվերը ստանալով՝ մենք նույնիսկ չենք էլ կռահում, որ մեզ նվիրում են, հակառակ դեպքում, հնարավոր է, որ նվաստացած զգանք:

Այդ պատճառով Աստված նվերներ է անում անանուն, որպեսզի այդ մասին չիմանաս: Բայց, եթե դու գիտակցում ես, որ Նա պարգև է տալիս` կարող ես ստանալ էլ ավելին: Եթե դու երախտապարտ ես քեզ զգում, ապա դառնում ես ավելին ստանալու արժանի:

Մարդը, ով ամեն ինչի համար շնորհակալություն է հայտնում Աստծուն, ինչ էլ որ պատահի, սկսում է ստանալ ավելի ու ավելի շատ, քանի որ երախտապարտ սիրտը դառնում է ավելի ու ավելի բաց, ավելի ու ավելի ընկալունակ:

Քեզ միշտ հիշեցրո՛ւ. այն, ինչ դու ունես՝ պարգև է: Այն, ինչ տեղի է ունենում քեզ հետ՝ ուրախություն և հիասթափություն, թռիչք և անկում, զմայլանք և տառապանք. ամենը մեծագույն պարգև է:

Ինչ էլ որ լինի, ամեն ինչ լավ է, որովհետև այդ ամենը օգնում է, որ դու աճես և նպաստում է, որ դու ծաղկես:

Рубрика: Без рубрики, Հայոց լեզու

FATUM

Կախարդական մի շղթա կա երկնքում՝
Աներևույթ, որպես ցավը խոր հոգու.
Իջնում է նա(անձնական, երրոդ դեմք, եզակի, ուղղական) հուշիկ, որպես իրիկուն,
Օղակելով լույս աստղերը մեկ֊մեկու։

Մեղմ գիշերի գեղագանգուր երազում՝
Այն աստղերը, որպես մոմեր սրբազան,
Առկայծում են կարոտագին, երազուն՝
Հավերժաբար իրար(սեռական, փախադարձ) կապված և բաժան։

Ես(ուղղական, առաջին դեմք, եզակի, անձնական) ու դու(երկրորդ դեմք, ուղղական, անձնական, եզակի) էլ շղթայված ենք իրարու.
Կարոտավառ երազում ենք միշտ իրար(սեռական, փախադարձ),
Միշտ իրար (սեռական, փախադարձ)հետ, բայց միշտ բաժան և հեռու,
Աստղերի պես և՛ հարազատ, և՛ օտար…

 

Рубрика: Без рубрики, Հայոց լեզու

Փոխադարձ դերանուն

Սեռ. իրար միմյանց մեկմեկու մեկմեկի
Տր. իրար միմյանց մեկմեկու մեկմեկի
Հայց. իրար միմյանց մեկմեկու մեկմեկի
Բաց. իրարից միմյանցից մեկմեկուց մեկմեկից
Գործ.  իրարով միմյանցով մեկմեկով մեկմեկով
Рубрика: Без рубрики, Հայոց լեզու

Երջանկություն դժոխքում

Բուդդան ուներ մի սովորող, որի անունը Դեվադատտա էր և որը միշտ ընդդիմանում էր իր(սեռական, երրորդ դեմք, եզակի) Ուսուցչին, դրա(սեռական, եզակի, երկրորդ դեմք) համար էլ նրան(տրական, եզակի, երրորդ դեմք) գցեցին գեհենի կրակը:

Մի անգամ Բուդդան ուղարկեց իր(սեռական, երրորդ դեմք, եզակի) սովորող Անանդուին նրա(սեռական, երրորդ դեմք, եզակի) մոտ մի հարցով.

Դու(ուղղական, երրորդ դեմք, եզակի) հանգի՞ստ ես ապրում գեհենի կրակում:

Դեվադատտան, որը այդ(ցուցական դերանուն) ժամանակ վառվում էր գեհենի կրակում, պատասխանեց.

-Թեև իմ(սեռական, առաջին դեմք) մարմինը դժոխքում է,բայց զգում եմ ինձ(տրական, առաջին դեմք, եզակի) այնպես(ցուցական դերանուն), իբր գտնվում եմ Դհիանում — բարձրագույն դրախտում, իմ(սեռական, առաջին դեմք, եզակի) սիրտը երբեք այսքան(ցուցական դերանուն) հանգիստ չի եղել և ուրախ:

Այդ (ցուցական դերանուն) ժամանակ Բուդդան նորից Անանդուին ուղարկեց հարցով.

-Պատրաստվո՞ւմ ես այդ(ցուցական դերանուն) տեղից-գրվում է կպած ելնել:

-Ես (առաջին դեմք, ուղղական, եզակի) Գեհենից դուրս չեմ գա մինչև այն(ցուցական դերանուն) ժամանակ,մինչև էստեղ(ցուցական դերանուն) չի իջնի Բուդդան: